Publicaties

Boeken:

Waardevolle verbindingen
Waardevolle verbindingen boekIn juni 2015 is mijn boek ‘Waardevolle Verbindingen, de constructie van vertrouwen in de toekomst’ uitgekomen bij Futuro-uitgevers in Amsterdam: http://futurouitgevers.nl/auteurs/nanko-boerma/

Veel mensen lijken het vertrouwen te verliezen in de samenleving. Op zich geen wonder. Want je wordt gek . van al die ‘instanties’, variërend van banken tot Sociale Dienst, van Belastingdienst tot woningbouwcorporaties, van (ziektekosten-)verzekeraars tot telecombedrijven. Ze doen vaak niet wat je verwacht, stellen onbegrijpelijke eisen en trekken ons in ondoorgrondelijke procedures.
Ze bepalen je leven, maar je hebt er geen ‘grip’ op.
Onze verzorgingsstaat is ontaard in een onbegrijpelijk stelsel van regels, bedacht vóór, óver, maar zónder de burger. Hij wordt in de praktijk beschouwd als klant en lijdend voorwerp . Burgers vertrouwen de instanties niet meer en omgekeerd. Al dat wantrouwen is onprettig en peperduur.
De verzorgingsstaat heeft ons intelligenter, beter opgeleid, welvarender en gelukkiger dan ooit gemaakt. Nu hij onder zijn eigen last bezwijkt, moeten we niet een stapje terug doen, maar een stap vooruit zetten. Een stap naar nieuwe eenvoud, waarbij de acterende burger centraal staat. In dit boek schets ik wat we kunnen winnen als de burger zélf het initiatief neemt voor waardevolle verbindingen.

Het boek is geen wetenschappelijke verhandeling. Wel heb ik natuurlijk gebruik gemaakt van de inzichten van verschillende auteurs. Benieuwd? Klik op Verantwoording

Verschillende lezers hebben inmiddels hun commentaar aan het boek gewijd; klik hiervoor op Recensies 

Een goede samenvatting van het boek door P.D. Barneveld is inmiddels verschenen in Management Executive; klik daarvoor Samenvatting Waardevolle Verbindingen.

 

Koppelzonescover

Door toenemende concurrentie gaan  bedrijven zich  steeds meer specialiseren. Dit leidt tot steeds meer afstemmingskosten in steeds langere  ketens van productie en distributie. . Bedrijven die deze transactiekosten het best weten te beheersen zullen de winnaars in de concurrentiestrijd zijn. Dit vraagt om effectief transactiemanagement. Talloze studies tonen aan dat er veel winst te halen is met betere samenwerking binnen keten. Maar hoe krijg je alle afzonderlijke bedrijven binnen die ketens zo ver? Liftersgedrag ligt op de loer. Partijen maken wat graag gebruik van de andermans inspanning  zonder zelf  bij te dragen Het inrichten van een  koppelzone maakt het ketenpartners mogelijk om de transactiekosten  te verminderen en daarmee de winst te incasseren.

Dit boek presenteert een aanpak voor het verminderen van koppelfricties in ketens. Kernwaarden daarbij zijn: onafhankelijke regievoering, de opbouw van vertrouwen en het toewerken naar een eerlijk besluit. Het biedt   handvatten om organisatorische innovatie te realiseren en richtlijnen voor het opstellen en beheer van een koppelzone. Door te investeren en te innoveren in de verbindingen die uw bedrijf legt met uw partners in de keten kunt u transacties gemakkelijker en goedkoper uitvoeren. En pas dan plukt u echt de vruchten van specialisatie .

Dit boek heb ik samen met Jelle Joustra en Frank den Butter geschreven. Het is eveneens uitgekomen bij Futuro-uitgevers te Amsterdam: http://futurouitgevers.nl/portfolio/koppelzones-boek/

.

Artikelen:

In de afgelopen jaren heb ik een aantal artikelen gepubliceerd. Hieronder heb ik een aantal publicaties opgenomen, die vanuit het perspectief van transactiemanagement van belang zijn:
Overheid uit de klem
In een artikel in het tijdschrift Openbaar Bestuur hebben Gerard Johanns en ondergetekende in 2007 uitgewerkt hoe de transactiekostenbenadering kan bijdragen aan vermindering van overbodige bureaucratie. In het verleden hebben veel bezuinigingsoperaties vooral geleid tot vermindering van dienstverlening, terwijl de focus zou moeten liggen op vermijdbare uitvoeringskosten. Door een specifieke fase van uitvoeringsvoorbereiding in te lassen, is er veel winst te halen. Download het artikel via: Openbaar Bestuur 6-7-07

De hiërarchie is dood
In een artikel in Trouw (bijlage Letter en Geest d.d. 16 mei 2009) heb ik uitgewerkt dat de hiërarchie als besturingsprincipe van grote administratieve organisaties zijn langste tijd heeft gehad en dat daarmee ook dit soort grote organisaties steeds irrelevanter worden. Dat is niet alleen goed nieuws voor de werkers van de toekomst. Ik introduceer hierin “Nynke’, die als free-lance software engineer vanuit haar huis op het Friese platteland haar werk doet. In de praktijk betekent dat niet alleen dat ze, werkend vanuit haar arbeiderswoninkje in een terpdorp, onderdeel is van is van een alle tijdszones omspannend productieproces, maar ook dat ze zich in haar eentje gesteld ziet voor een concurrentieslag met voor haar onbekende collega’s in andere werelddelen. Download het artikel via: Hierarchie

Samenwerken in ketens: koppelzones in actie
In een artikel dat ik met Tom Troqay heb geschrevent, wordt vastgesteld t dat overheden steeds vaker op anderen steunen om hun taak waar te maken. . Vaak zijn ze medespeler in een keten met andere publieke en private organisaties. En dan is het niet meer voldoende om de eigen processen goed op orde te hebben. Ook wat anderen doen telt. Hoe dit probleem op te lossen? Wij schetsen, gebaseerd op onze ervaring een aanpak, die focust op standaardisatie:

  • Standaardisatie van gegevens
  • Standaardisatie van processen
  • Standaardisatie van gezamenlijk overleg

Een cruciale rol hierbij speel, de ‘koppelzone’: de plaats en ruimte waar organisaties die met elkaar van doen hebben om samen tot een ketenresultaat te komen, afspraken te maken én te onderhouden over de wijze waarop en vooral ook de standaarden waarmee ze in het ketenproces “halffabricaten” aan elkaar aanleveren. Download het artikel via: samenwerken in ketens

Handel: de vis in het water van Innovatieland
Gepubliceerd in het Financieel Dagblad, 2 juni 2004 De vis is de enige die niet weet dat hij in water zwemt. Een aardige metafoor om het innovatiedebat in Nederland te beschrijven. Dat dit thema nu alle aandacht krijgt. is prima. Maar de discussie ontaardt in een klaagzang over wat er in Nederland ontbreekt: we hebben te weinig “beta’s”, we missen de boot in bio-tech en life-sciences, we zijn niet bereid om in nano-technologie te investeren. En de “maak-industrie” loopt op zijn laatste benen. Van een innovatieve kenniseconomie komt zo niets. Nederland: land van dominees en kooplieden. Bij de dominees passen de klaagzangen over achterstanden. En natuurlijk: we hebben meer beta’s nodig, we mogen kansen op gebied van life-sciences en nano-technologie niet laten liggen en op het gebied van ICT valt er ook nog veel te doen. Maar hoe zit het met de uitbouw van onze voorsprong? download het artikel via: handelsland

laat een bericht achter